Uszy Hamana z makiem

 

Hamantaszki – słodkie kieszonki z historią w tle!

Co kryje się pod zabawną nazwą Hamantaszki lub Uszy Hamana? Ta nazwa brzmi intrygująco, a w połączeniu z makowym nadzieniem wręcz zabawnie. Hamantaszki to tradycyjne ciasteczka popularne zwłaszcza podczas radosnego żydowskiego święta Purim. Przygotowuje się je z kruchego ciasta oraz aromatycznego nadzienia, które skrywa się wewnątrz charakterystycznej, trójkątnej formy. Przeważnie spotyka się je z makiem lub musem śliwkowym, ale wybór dodatków jest niemal nieograniczony. Oprócz śliwek można użyć dowolnej marmolady, na przykład z mirabelek lub wiśni. Czasy się jednak zmieniają i dziś tradycja miesza się z nowoczesnością, dlatego na stołach goszczą już nawet hamantaszki z nadzieniem z marcepanu, pianek marshmallows czy kremu orzechowo-czekoladowego.

Skąd właściwie wzięła się ta nazwa? Klucz do zagadki tkwi w języku niemieckim, gdzie słowo Taschen oznacza torby lub kieszonki, a ogólna nazwa wypieków z nadzieniem to Teigtaschen. Pierwotnie były to prawdopodobnie Mohntaschen, czyli kieszonki z makiem, które ze względu na podobieństwo brzmieniowe i czas spożywania zaczęto kojarzyć z imieniem biblijnego Hamana. Tak powstały Hamantaschen, które w Polsce i Izraelu nazywamy częściej Uszami Hamana. Niezależnie od wybranego nadzienia, ich trójkątny kształt pozostaje niezmienny, przypominając o historii ukrytych cudów i radosnym zwycięstwie.

Sekret idealnego trójkąta:

Aby Twoje uszy Hamana zachowały swój kształt i nie zmieniły się podczas pieczenia w płaskie placuszki, warto pamiętać o kilku ważnych zasadach. 

- kluczowe jest mocne uszczelnienie, dlatego nie tylko dociskaj rogi, ale staraj się delikatnie założyć jeden brzeg ciasta na drugi, tworząc solidną zakładkę;

- niezwykle istotny jest również zimny farsz, ponieważ mak musi być całkowicie wystudzony przed nakładaniem. Ciepłe nadzienie natychmiast rozpuści masło w kruchym cieście;

- pamiętaj także, by nakładać mak z umiarem. Choć moja babcia zawsze mawiała, że od przybytku głowa nie boli, to w tym przypadku nadmiar farszu sprawi, że ciasto pęknie pod wpływem pary wodnej i będzie wyglądać nieestetycznie.

Oto przepis na około35 sztuk hamantaszków (uszów Hamana):

Składniki:

Ciasto:
200 g mąki
pół łyżeczki proszku do pieczenia
70 g miękkiego masła
80 g cukru
1 duże jajko
szczypta soli

Nadzienie:
350 g zmielonego maku
500 ml wody
2 łyżki miodu
2 łyżki cukru
1 łyżka masła
1 łyżka kandyzowanej skórki pomarańczowej
1 łyżka soku z cytryny
opcjonalnie 1 łyżka posiekanych orzechów włoskich

Przygotowanie
Najpierw przygotuj masę makową gotując mak w wodzie do wchłonięcia płynu, dodaj pozostałe składniki farszu i wystudź. Z podanych składników zagnieć gładkie ciasto i schłodź je w lodówce przed wałkowaniem. Rozwałkuj cienko, wycinaj kółka, nakładaj mak i formuj trójkąty. Piecz w temperaturze 180 stopni przez około 15-20 minut do uzyskania złotego koloru.

Jeśli macie ochotę na dalszą podróż po smakach kuchni żydowskiej, gorąco polecam mój przepis na Knyszki. To absolutny hit na blogu i zapewniam Was – kto raz ich spróbuje, będzie do nich wracał regularnie. One po prostu nigdy się nie nudzą! Edyta

Wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli

 

Wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli to doskonała alternatywa dla tradycyjnych dań mięsnych oraz świetny pomysł na pożywny obiad lub bazę do roślinnych burgerów. Dzięki dodatkowi mąki z ciecierzycy oraz aromatycznej asafoetidy kotlety są nie tylko zwarte i sycące, ale także lekkostrawne i pełne roślinnego białka. Pieczone w piekarniku stają się chrupiące z zewnątrz i delikatne w środku. Oczywiście, jeśli wolisz, możesz usmażyć je na patelni, jednak wersja z piekarnika pozwala zaoszczędzić sporo czasu i pracy. Pamiętaj tylko, aby do obierania oraz tarcia buraków koniecznie założyć rękawiczki – w przeciwnym razie skóra dłoni zabarwi się na intensywny, różowy kolor.

Sekretem wyjątkowego smaku tego dania są odpowiednio dobrane dodatki.Do wegańskich kotletów z buraka i fasoli idealnie pasują przyprawy, które podkreślają ich ziemisty, słodkawy charakter lub nadają im wyrazistego aromatu, takie jak majeranek, kumin czy papryka. Warto jednak zachować umiar w ich doborze. Ponieważ w przepisie używamy asafoetidy, która zastępuje czosnek i cebulę, unikam dodawania innych bardzo intensywnych mieszanek (np. curry), aby nie stłumić jej charakterystycznego smaku.

Asafoetida, znana również jako asafetyda, to niezwykła przyprawa, która w kuchni roślinnej stanowi niezastąpiony zamiennik cebuli i czosnku. Bardzo lubię dodawać ją do wszystkich potraw warzywnych, ponieważ stają się wtedy dużo smaczniejsze – to prawdziwy roślinny wzmacniacz smaku. Choć surowa ma bardzo intensywny, wręcz kontrowersyjny zapach, pod wpływem temperatury zmienia się on w szlachetny, wytrawny aromat przypominający smażoną cebulkę. Jest ona szczególnie ceniona w kuchni indyjskiej nie tylko za walory smakowe, ale i właściwości prozdrowotne – działa przeciwzapalnie i znacząco poprawia trawienie roślin strączkowych, takich jak użyta w przepisie fasola.

Przepis na wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli:

Składniki:

2 buraki 

1 puszka czerwonej fasoli 

1–2 łyżki mąki z ciecierzycy

2 łyżki oleju 

1 łyżeczka musztardy

szczypta Asafoetidy

sól i przyprawy do smaku

Wykonanie:

Ugotowane i obrane ze skórki buraki zetrzyj na grubych oczkach, a fasolę odcedź, opłucz i bardzo dokładnie rozgnieć widelcem. Wymieszaj starte warzywa, dodaj musztardę, asafoetidę, sól oraz przyprawy, a następnie wsyp mąkę z ciecierzycy i połącz wszystko w jednolitą masę. Do całości dodaj olej i odstaw na pół godziny, aby składniki dobrze się przegryzły. Po tym czasie krótko wymieszaj masę, uformuj kotleciki i połóż je na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz w nagrzanym piekarniku w temperaturze 180 stopni przez 35–40 minut, pamiętając, że dokładny czas zależy od grubości kotletów. Po upływie połowy tego czasu obróć je na drugą stronę, aby równomiernie się opiekły i stały się chrupiące z obu stron.

Na koniec warto zadać sobie pytanie, które zawsze podkreślała Irena Gumowska: „Czy wiesz, co jesz?”. Wybierając te domowe, roślinne kotlety, masz pewność, że karmisz swój organizm tym, co najlepsze – naturalnymi składnikami i pełnią wartości odżywczych. Smacznego! Edyta

Ciasto Kęs nieba

Posmakowały Ci migdałowe ciasta? Dzisiaj mam kolejny pyszny przepis z hiszpańskiej cukierni. Un bocado de cielo – dosłownie kęs nieba albo niebiański specjał. Nazwa ta wywodzi się z hiszpańskiej tradycji klasztornej, gdzie zakonnice tworzyły desery tak lekkie i puszyste, że uznawano je za dar z niebios. Wyobrażam sobie wygłodzonego pielgrzyma na hiszpańskim szlaku Camino, który po całym dniu wędrówki w palącym słońcu zatrzymuje się w cieniu klasztoru, próbuje tego smakołyka i wzdycha z ulgą: kęs nieba! To szybki i łatwy przepis na ciasto z migdałami i ricottą, które zachwyca kremową teksturą i delikatnie orzechowym posmakiem. Jest w pełni bezglutenowe, ponieważ mielone migdały całkowicie zastępują mąkę pszenną. Dodatek pomarańczowej skórki idealnie przełamuje słodycz migdałów, a serek sprawia, że ciasto jest niezwykle wilgotne. Ma sernikową strukturę, ale jest dużo lżejsze. Taki kęs nieba to chyba nie jest grzech?

Castrojeriz. Krajobraz jak z Don Kichota.

Ciasto Kęs Nieba – migdałowy specjał z hiszpańskiego szlaku

Składniki:

4 jajka
szczypta soli
120 g cukru
1 łyżeczka esencji waniliowej
200 g mielonych migdałów
500 g sera ricotta
2 łyżeczki skórki z pomarańczy
opcjonalnie aromat migdałowy
cukier puder do posypania

Wykonanie:
Oddziel żółtka od białek.
Żółtka utrzyj z solą i cukrem na jasną masę.
Dodaj esencję waniliową oraz mielone migdały i krótko wymieszaj.
Do masy dodaj ser ricotta i skórkę pomarańczową i ponownie wymieszaj.
W osobnej misce ubij białka na sztywną pianę.
Delikatnie wmieszaj pianę z białek do masy serowej za pomocą łopatki.
Formę o wymiarach 23 na 18 centymetrów wyłóż papierem do pieczenia.
Przełóż ciasto do formy i wyrównaj wierzch.
Piecz w piekarniku nagrzanym do 160 stopni przez około 40 minut.Po całkowitym wystudzeniu posyp ciasto cukrem pudrem. 

Można dodać cynamon co jest popularne w niektórych regionach Hiszpanii.

Upiecz to ciasto i poczuj przez chwilę klimat hiszpańskiego słońca w swojej kuchni. Mam nadzieję, że ten migdałowy kęs nieba skradnie Twoje serce tak samo jak pielgrzymom na szlaku. Daj znać w komentarzu jak Ci smakowało i czy udało Ci się poczuć tę niezwykłą puszystość. Buen Camino i smacznego, Edyta

Hiszpańskie Campurrianas

Z mroźnej Finlandii wracamy do słonecznej Hiszpanii – nie wiem jak Ty, ale ja mam już dosyć tych mrozów i przeszywającego wiatru. Potrzebuję słońca i optymizmu, a to dają mi te małe ciasteczka Campurrianas. Pyszne, kruche ciastka z zaledwie kilku składników: cukru, masła, mąki, proszku do pieczenia, jajka i mielonych migdałów.

Campurrianas pochodzą z regionu Valle de Campoo w Kantabrii na północy Hiszpanii – gdzieś pomiędzy Krajem Basków, Asturią i Kastylią-León. Stolicą tego regionu jest Santander, które wielu z nas kojarzy tylko z bankiem. Chociaż to nie Santander słynie ze słodkich campurrianas, a Reinosa – małe miasteczko oddalone o około dwie godziny jazdy samochodem. Sama nazwa ciasteczek pochodzi od Campoo, określenia mieszkańców tego regionu.

Te chrupiące ciasteczka można oczywiście kupić w supermarkecie, ale o ileż lepiej smakują takie domowe, świeżo upieczone. Są przecież bardzo łatwe! Z podanych składników upiekłam dwie blaszki. Na pierwszą przygotowałam tradycyjne kuleczki, ale później poniosła mnie fantazja: uformowałam wałeczek i pokroiłam go na kawałki. Tak jest dużo szybciej!

Pamiętaj, że te kultowe ciasteczka od najpopularniejszej w Hiszpanii marki Cuétarana najlepiej smakują po szybkim zamoczeniu w mleku– to absolutny hiszpański klasyk śniadaniowy.

Przepis na domowe Campurrianas

Składniki (na ok. 40-50 sztuk):

150 g miękkiego masła

150 g cukru

1 jajko

szczypta soli

450 g mąki pszennej

1 opakowanie proszku do pieczenia

75 g mielonych migdałów

Przygotowanie:

1. Masło utrzyj z cukrem na kremową masę, dodaj jajko i połącz.

2. Dodaj przesianą mąkę z proszkiem, sól oraz migdały. Zagnieć ciasto.

3. Schłodź w lodówce przez 30 minut.

4. Formuj kulki (lub tnij wałeczek), lekko spłaszcz.

5. Piecz w 200°C przez 15 minut na złoty kolor.

Liczba sztuk: ok. 40–50 ciasteczek

Czas przygotowania: 15 min + 30 min chłodzenia

Czas pieczenia: 15 min







Nie zgadniesz jak nowoczesne sa pomieszczenia za tymi sredniowiecznymi drzwiami. Prawdziwa oaza :) Albergue w Burgos.

Chrupię ciasteczka i powtarzam hiszpańskie słówka: ojos, joyas, ojeras, orejas...! I kto powiedział, że hiszpański jest łatwy? ¡Hasta luego! Edyta