Domowe mini-bułeczki czosnkowe na jogurcie

 

Ekspresowe bułeczki czosnkowe na jogurcie to genialna alternatywa dla tradycyjnego pieczywa. Nie wymagają wyrastania, dzięki czemu są gotowe w zaledwie 30 minut. Są niesamowicie smaczne, mięciutkie i nie wymagają długiego wyrabiania – wystarczy połączyć składniki i gotowe!

Uwielbiam takie błyskawiczne receptury. Wystarczy kilka chwil pracy, by na stole pojawiła się pokaźna porcja aromatycznych kuleczek z mnóstwem ciągnącego się sera, czosnku i świeżych ziół. Podczas pieczenia w całym domu unosi się kojący, maślano-czosnkowy zapach, któremu trudno się oprzeć. Z podanych składników wyszły mi 32 mini-bułeczki. Jeśli wolisz, możesz oczywiście upiec kilka większych sztuk, jednak takie maleństwa idealnie nadają się jako prowiant na wycieczkę lub efektowna przekąska na imprezowy bufet. Ciasto jogurtowo-olejowe jest niezwykle miękkie i smaczne, zwłaszcza pierwszego dnia i podawane na ciepło. Jeśli jednak coś zostanie, mam dla Ciebie wskazówkę: następnego dnia wystarczy je krótko podgrzać w mikrofalówce lub na patelni, by znów cieszyć się ich aromatem. Znasz ten trik?

Aby podgrzać bułeczki na patelni i przywrócić im świeżość bez wysuszenia, zastosuj jedną z tych dwóch metod:

Metoda 1: Parowa (mięciutka)
Wystarczy położyć bułeczki na suchej patelni na małym ogniu, wlać obok łyżeczkę wody (tak, aby nie dotykała bezpośrednio pieczywa) i natychmiast przykryć szczelną pokrywką. Powstała para sprawi, że bułeczki w minutę staną się tak mięciutkie i puszyste, jakby przed chwilą opuściły piec. Jeśli bułeczki są bardzo małe, możesz je przekroić na pół i położyć stroną cięcia na patelnię – wtedy szybciej „złapią” temperaturę.

Metoda 2: Chrupiąca (na maśle)
Na patelni rozpuść odrobinę masła. Połóż bułeczki i podgrzewaj na małym ogniu pod przykryciem przez około 2–3 minuty, co jakiś czas je obracając. Masło sprawi, że skórka znów będzie chrupiąca, a środek miękki.

Mini-bułeczki czosnkowe z serem bez drożdży!

Składniki na około 30 mini-bułeczek:

250 g mąki pszennej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
szczypta soli
200 g jogurtu naturalnego
2 łyżki oleju
1 łyżka posiekanego czosnku
50 g żółtego sera pokrojonego w drobną kosteczkę
100 g startego sera (Gouda, Parmezan lub Emmentaler)
posiekana świeża natka pietruszki i koperku
dodatkowo: sól, pieprz, ulubione przyprawy
świeża pietruszka do posypania po upieczeniu
masło do posmarowania
mąka do podsypania blatu

Wykonanie:

Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia i wymieszać z solą. Jogurt połączyć z olejem, dodać do suchych składników i zagnieść ciasto. Gotowe ciasto rozwałkować na blacie posypanym mąką, a następnie równomiernie posypać serem pokrojonym w kostkę, siekanymi ziołami oraz przyprawami.

Ciasto krótko zagnieść, aby dodatki się połączyły, i formować małe kulki wielkości orzecha włoskiego. Układać je na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i posypać z wierzchu startym serem. Piec w nagrzanym piekarniku w temperaturze 180°C przez około 15- 20 minut, aż staną się złociste. Od razu po upieczeniu posmarować gorące bułeczki roztopionym masłem i posypać świeżą pietruszką.

Zdjęcia naprawdę nie oddają tego, jak te bułeczki wyglądają i pachną na żywo! Ich puszystość i ten maślano-czosnkowy blask trzeba po prostu poczuć we własnej kuchni. Pozdrawiam, Edyta

Mini chałeczki wielkanocne

 

Piękna, złocista chałka drożdżowa to prawdziwa ozdoba każdego stołu wielkanocnego – symbol obfitości i domowego ciepła. Dzisiaj postanowiłam nadać tej tradycji nieco nowoczesnej formy i upiec chałki w wersji mini. Pokażę Ci, jak z jednego klasycznego przepisu wyczarować 12 uroczych miniaturek obficie posypanych makiem.

Z podanych składników przygotujesz 12 puszystych porcji. Aby uzyskać idealnie równe wypieki, najlepiej po wyrośnięciu podzielić ciasto na części o wadze około 70–75 g. Sama przetestowałam różne warianty: z jednej części zrobiłam 6 zgrabnych mini chałek, a z drugiej 3 nieco większe, które idealnie pasują do świątecznego koszyczka.

Jeśli stawiasz swoje pierwsze kroki w pieczeniu, postaw na tradycyjny warkocz. Możesz oczywiście podjąć wyzwanie i szukać w sieci instrukcji splotów z czterech lub pięciu wałeczków, ale przy tak małych chałeczkach jest to dość trudne, a efekt końcowy bywa słabo widoczny. Pamiętaj też o złotej zasadzie: zaplataj warkocze z lekkim luzem. Ciasto musi mieć przestrzeń, by swobodnie rosnąć w piekarniku – zbyt ciasny splot sprawi, że chałeczki nieestetycznie popękają.

Mimo że planowałam efektowną ekspozycję, muszę Ci się przyznać, że u mnie zawsze kończy się to tak samo – chałki znikają jedna po drugiej. Jedna dla piekarza, druga dla fotografa, trzecia dla zmywającego... Aczkolwiek nie muszę Ci mówić, że u mnie jest to jedna i ta sama osoba, która w dodatku je za trzech!”

Mini chałeczki drożdżowe: Najprostszy przepis na 12 świątecznych bułeczek:

Składniki:

12 malutkich chałek:

200 ml letniej wody
30 g świeżych drożdży
3 łyżki cukru
500 g mąki
1 jajko
70 ml oleju
0,5 łyżeczki soli

Dodatkowo do wykończenia:
1 żółtko
1 łyżka mleka
trochę mąki do podsypania
2 łyżki maku do posypania

1. Drożdże wkrusz do letniej wody, dodaj cukier i posyp łyżką mąki. Nakryj i odstaw na 15 minut, żeby zaczyn ruszył.

2. Mąkę przesiej do dużej miski, wlej rozczyn i dodaj jajko. Dodaj olej oraz sól. Wyrabiaj ciasto, aż stanie się gładkie i elastyczne. Miskę przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na godzinę, aby podwoiło objętość.

3. Wyrośnięte ciasto podziel na 12 części, uformuj mini chałki i przełóż na blachę. Pozostaw na 30 minut do ponownego wyrośnięcia. Przed pieczeniem posmaruj żółtkiem z mlekiem i posyp makiem. Piecz w 180°C przez około 25 minut na złoty kolor.

Wesołych Świąt Wielkanocnych! Niech ten czas będzie pełen nadziei i radości przy wspólnym, tradycyjnym stole. Smacznego świętowania w gronie najbliższych.Alleluja!

Edyta

Smażone mleko z Kraju Basków

Smażone mleko (Leche Frita) – deser rodem z północnej Hiszpanii. Podobno wywodzi się z Kraju Basków. Niegdyś podawany głównie w okresie Wielkanocy, obecnie stanowi stały punkt menu w całej Hiszpanii bez względu na porę roku. Słodka, budyniowa masa mleczna zamknięta w chrupiącej panierce – to właśnie sekret Leche Frita.

Ten smakołyk Hiszpanie jedzą już na śniadanie. Deser najlepiej smakuje jeszcze ciepły, gdy wnętrze jest miękkie i parujące. Polany słodkim, skondensowanym mlekiem lub waniliowym sosem w towarzystwie świeżych jagód – brzmi nieźle, prawda? Marzenie każdego łasucha.

Ciekawostka: Baskowie słyną z niezwykłego podejścia do jedzenia – zamiast zwykłych barów mają Sociedades Gastronómicas, czyli prywatne kluby kulinarne, w których członkowie spotykają się, by wspólnie gotować i biesiadować. Choć Leche Frita znajdziesz w całej Hiszpanii, to właśnie w baskijskich domach przywiązuje się największą wagę do jakości mleka; musi być ono tłuste i świeże, aby deser był idealnie kremowy.

A na co warto zwrócić uwagę przy przygotowywaniu smażonego mleka?

Budyniowa masa musi być całkowicie zimna i sztywna przed krojeniem. Jeśli spróbujesz smażyć zbyt miękki budyń, kostki rozpadną się na patelni. Najlepiej zostawić masę w lodówce na całą noc.

Bardzo ważna jest temperatura smażenia: olej powinien być dobrze rozgrzany. Smażenie musi trwać krótko – tylko do zrumienienia skórki. Jeśli będziesz smażyć za długo, wnętrze stanie się zbyt rzadkie i przebije się przez panierkę.

Trzeba dokładnie panierować. Upewnij się, że każda kostka jest szczelnie pokryta mąką i jajkiem. To ta „skorupka” trzyma kremowy środek w ryzach. Podczas aromatyzowania mleka polecam odrobinę cierpliwości. Mleko z cynamonem i skórkami cytrusów warto podgrzewać powoli. Dzięki temu deser zyska głęboki, tradycyjny aromat i nie przypalimy spodu garnka – co zdarza się najlepszym kucharkom! W końcu w Hiszpanii mówi się, że kto nigdy nie przypalił mleka, ten nigdy tak naprawdę nie zaczął gotować.

Smażone mleko (Leche Frita) – tradycyjny hiszpański deser:

Składniki:
750 ml mleka (podzielone na 600 ml do gotowania i 150 ml do rozpuszczenia skrobi)
80 g cukru
80 g skrobi kukurydzianej lub ziemniaczanej
1 laska cynamonu
skórka z 1 otartej cytryny lub pomarańczy

Panierka:
mąka pszenna do obtoczenia (około 80-100 g)
2 jajka
olej roślinny do głębokiego smażenia

Posypka:
80 g cukru
1 łyżeczka mielonego cynamonu

Wykonanie:

1. Część mleka wlać do garnka i dodać do niego laskę cynamonu oraz skórkę z cytryny lub pomarańczy. Podgrzewać całość na małym ogniu, uważając, żeby mleko nie wykipiało, a gdy nabierze aromatu, wyjąć przyprawy.

2. Pozostałe mleko dokładnie wymieszać z cukrem i skrobią. Następnie wlać je do gorącego mleka w garnku i gotować na małym ogniu, cały czas intensywnie mieszając, aż masa stanie się bardzo gęsta i lśniąca.

3. Gotową masę wlać do foremki (najlepiej o wymiarach ok. 20 x 20 cm) wyłożonej folią spożywczą, tak aby uzyskać wysokość ok. 2 cm. Wierzch również przykryć folią, dociskając ją do masy, i odstawić do lodówki na kilka godzin, a najlepiej na całą noc.

4. Stężałą masę wyjąć z formy i pokroić na równe kwadraty o boku około 4–5 cm. Każdy kawałek obtoczyć najpierw w mące, a następnie w roztrzepanych jajkach. Smażyć na rozgrzanym oleju na złoty kolor z każdej strony. Na koniec jeszcze ciepłe kostki obtoczyć w mieszance cukru oraz mielonego cynamonu.

Dlugie cienie o poranku w Hontanas( Camino frances).

I pozostaje tylko zaśpiewać za „Łagodnym Buntownikiem”, Edwardem Stachurą: „Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni? Noce i dni!”. Zima, lato, jesień, wiosna! Do Hiszpanii droga prosta... Pozdrawiam, Edyta

Uszy Hamana z makiem

 

Hamantaszki – słodkie kieszonki z historią w tle!

Co kryje się pod zabawną nazwą Hamantaszki lub Uszy Hamana? Ta nazwa brzmi intrygująco, a w połączeniu z makowym nadzieniem wręcz zabawnie. Hamantaszki to tradycyjne ciasteczka popularne zwłaszcza podczas radosnego żydowskiego święta Purim. Przygotowuje się je z kruchego ciasta oraz aromatycznego nadzienia, które skrywa się wewnątrz charakterystycznej, trójkątnej formy. Przeważnie spotyka się je z makiem lub musem śliwkowym, ale wybór dodatków jest niemal nieograniczony. Oprócz śliwek można użyć dowolnej marmolady, na przykład z mirabelek lub wiśni. Czasy się jednak zmieniają i dziś tradycja miesza się z nowoczesnością, dlatego na stołach goszczą już nawet hamantaszki z nadzieniem z marcepanu, pianek marshmallows czy kremu orzechowo-czekoladowego.

Skąd właściwie wzięła się ta nazwa? Klucz do zagadki tkwi w języku niemieckim, gdzie słowo Taschen oznacza torby lub kieszonki, a ogólna nazwa wypieków z nadzieniem to Teigtaschen. Pierwotnie były to prawdopodobnie Mohntaschen, czyli kieszonki z makiem, które ze względu na podobieństwo brzmieniowe i czas spożywania zaczęto kojarzyć z imieniem biblijnego Hamana. Tak powstały Hamantaschen, które w Polsce i Izraelu nazywamy częściej Uszami Hamana. Niezależnie od wybranego nadzienia, ich trójkątny kształt pozostaje niezmienny, przypominając o historii ukrytych cudów i radosnym zwycięstwie.

Sekret idealnego trójkąta:

Aby Twoje uszy Hamana zachowały swój kształt i nie zmieniły się podczas pieczenia w płaskie placuszki, warto pamiętać o kilku ważnych zasadach. 

- kluczowe jest mocne uszczelnienie, dlatego nie tylko dociskaj rogi, ale staraj się delikatnie założyć jeden brzeg ciasta na drugi, tworząc solidną zakładkę;

- niezwykle istotny jest również zimny farsz, ponieważ mak musi być całkowicie wystudzony przed nakładaniem. Ciepłe nadzienie natychmiast rozpuści masło w kruchym cieście;

- pamiętaj także, by nakładać mak z umiarem. Choć moja babcia zawsze mawiała, że od przybytku głowa nie boli, to w tym przypadku nadmiar farszu sprawi, że ciasto pęknie pod wpływem pary wodnej i będzie wyglądać nieestetycznie.

Oto przepis na około35 sztuk hamantaszków (uszów Hamana):

Składniki:

Ciasto:
200 g mąki
pół łyżeczki proszku do pieczenia
70 g miękkiego masła
80 g cukru
1 duże jajko
szczypta soli

Nadzienie:
350 g zmielonego maku
500 ml wody
2 łyżki miodu
2 łyżki cukru
1 łyżka masła
1 łyżka kandyzowanej skórki pomarańczowej
1 łyżka soku z cytryny
opcjonalnie 1 łyżka posiekanych orzechów włoskich

Przygotowanie
Najpierw przygotuj masę makową gotując mak w wodzie do wchłonięcia płynu, dodaj pozostałe składniki farszu i wystudź. Z podanych składników zagnieć gładkie ciasto i schłodź je w lodówce przed wałkowaniem. Rozwałkuj cienko, wycinaj kółka, nakładaj mak i formuj trójkąty. Piecz w temperaturze 180 stopni przez około 15-20 minut do uzyskania złotego koloru.

Jeśli macie ochotę na dalszą podróż po smakach kuchni żydowskiej, gorąco polecam mój przepis na Knyszki. To absolutny hit na blogu i zapewniam Was – kto raz ich spróbuje, będzie do nich wracał regularnie. One po prostu nigdy się nie nudzą! Edyta

Wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli

 

Wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli to doskonała alternatywa dla tradycyjnych dań mięsnych oraz świetny pomysł na pożywny obiad lub bazę do roślinnych burgerów. Dzięki dodatkowi mąki z ciecierzycy oraz aromatycznej asafoetidy kotlety są nie tylko zwarte i sycące, ale także lekkostrawne i pełne roślinnego białka. Pieczone w piekarniku stają się chrupiące z zewnątrz i delikatne w środku. Oczywiście, jeśli wolisz, możesz usmażyć je na patelni, jednak wersja z piekarnika pozwala zaoszczędzić sporo czasu i pracy. Pamiętaj tylko, aby do obierania oraz tarcia buraków koniecznie założyć rękawiczki – w przeciwnym razie skóra dłoni zabarwi się na intensywny, różowy kolor.

Sekretem wyjątkowego smaku tego dania są odpowiednio dobrane dodatki.Do wegańskich kotletów z buraka i fasoli idealnie pasują przyprawy, które podkreślają ich ziemisty, słodkawy charakter lub nadają im wyrazistego aromatu, takie jak majeranek, kumin czy papryka. Warto jednak zachować umiar w ich doborze. Ponieważ w przepisie używamy asafoetidy, która zastępuje czosnek i cebulę, unikam dodawania innych bardzo intensywnych mieszanek (np. curry), aby nie stłumić jej charakterystycznego smaku.

Asafoetida, znana również jako asafetyda, to niezwykła przyprawa, która w kuchni roślinnej stanowi niezastąpiony zamiennik cebuli i czosnku. Bardzo lubię dodawać ją do wszystkich potraw warzywnych, ponieważ stają się wtedy dużo smaczniejsze – to prawdziwy roślinny wzmacniacz smaku. Choć surowa ma bardzo intensywny, wręcz kontrowersyjny zapach, pod wpływem temperatury zmienia się on w szlachetny, wytrawny aromat przypominający smażoną cebulkę. Jest ona szczególnie ceniona w kuchni indyjskiej nie tylko za walory smakowe, ale i właściwości prozdrowotne – działa przeciwzapalnie i znacząco poprawia trawienie roślin strączkowych, takich jak użyta w przepisie fasola.

Przepis na wegańskie kotlety z buraka i czerwonej fasoli:

Składniki:

2 buraki 

1 puszka czerwonej fasoli 

1–2 łyżki mąki z ciecierzycy

2 łyżki oleju 

1 łyżeczka musztardy

szczypta Asafoetidy

sól i przyprawy do smaku

Wykonanie:

Ugotowane i obrane ze skórki buraki zetrzyj na grubych oczkach, a fasolę odcedź, opłucz i bardzo dokładnie rozgnieć widelcem. Wymieszaj starte warzywa, dodaj musztardę, asafoetidę, sól oraz przyprawy, a następnie wsyp mąkę z ciecierzycy i połącz wszystko w jednolitą masę. Do całości dodaj olej i odstaw na pół godziny, aby składniki dobrze się przegryzły. Po tym czasie krótko wymieszaj masę, uformuj kotleciki i połóż je na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz w nagrzanym piekarniku w temperaturze 180 stopni przez 35–40 minut, pamiętając, że dokładny czas zależy od grubości kotletów. Po upływie połowy tego czasu obróć je na drugą stronę, aby równomiernie się opiekły i stały się chrupiące z obu stron.

Na koniec warto zadać sobie pytanie, które zawsze podkreślała Irena Gumowska: „Czy wiesz, co jesz?”. Wybierając te domowe, roślinne kotlety, masz pewność, że karmisz swój organizm tym, co najlepsze – naturalnymi składnikami i pełnią wartości odżywczych. Smacznego! Edyta

Ciasto Kęs nieba

Posmakowały Ci migdałowe ciasta? Dzisiaj mam kolejny pyszny przepis z hiszpańskiej cukierni. Un bocado de cielo – dosłownie kęs nieba albo niebiański specjał. Nazwa ta wywodzi się z hiszpańskiej tradycji klasztornej, gdzie zakonnice tworzyły desery tak lekkie i puszyste, że uznawano je za dar z niebios. Wyobrażam sobie wygłodzonego pielgrzyma na hiszpańskim szlaku Camino, który po całym dniu wędrówki w palącym słońcu zatrzymuje się w cieniu klasztoru, próbuje tego smakołyka i wzdycha z ulgą: kęs nieba! To szybki i łatwy przepis na ciasto z migdałami i ricottą, które zachwyca kremową teksturą i delikatnie orzechowym posmakiem. Jest w pełni bezglutenowe, ponieważ mielone migdały całkowicie zastępują mąkę pszenną. Dodatek pomarańczowej skórki idealnie przełamuje słodycz migdałów, a serek sprawia, że ciasto jest niezwykle wilgotne. Ma sernikową strukturę, ale jest dużo lżejsze. Taki kęs nieba to chyba nie jest grzech?

Castrojeriz. Krajobraz jak z Don Kichota.

Ciasto Kęs Nieba – migdałowy specjał z hiszpańskiego szlaku

Składniki:

4 jajka
szczypta soli
120 g cukru
1 łyżeczka esencji waniliowej
200 g mielonych migdałów
500 g sera ricotta
2 łyżeczki skórki z pomarańczy
opcjonalnie aromat migdałowy
cukier puder do posypania

Wykonanie:
Oddziel żółtka od białek.
Żółtka utrzyj z solą i cukrem na jasną masę.
Dodaj esencję waniliową oraz mielone migdały i krótko wymieszaj.
Do masy dodaj ser ricotta i skórkę pomarańczową i ponownie wymieszaj.
W osobnej misce ubij białka na sztywną pianę.
Delikatnie wmieszaj pianę z białek do masy serowej za pomocą łopatki.
Formę o wymiarach 23 na 18 centymetrów wyłóż papierem do pieczenia.
Przełóż ciasto do formy i wyrównaj wierzch.
Piecz w piekarniku nagrzanym do 160 stopni przez około 40 minut.Po całkowitym wystudzeniu posyp ciasto cukrem pudrem. 

Można dodać cynamon co jest popularne w niektórych regionach Hiszpanii.

Upiecz to ciasto i poczuj przez chwilę klimat hiszpańskiego słońca w swojej kuchni. Mam nadzieję, że ten migdałowy kęs nieba skradnie Twoje serce tak samo jak pielgrzymom na szlaku. Daj znać w komentarzu jak Ci smakowało i czy udało Ci się poczuć tę niezwykłą puszystość. Buen Camino i smacznego, Edyta

Hiszpańskie Campurrianas

Z mroźnej Finlandii wracamy do słonecznej Hiszpanii – nie wiem jak Ty, ale ja mam już dosyć tych mrozów i przeszywającego wiatru. Potrzebuję słońca i optymizmu, a to dają mi te małe ciasteczka Campurrianas. Pyszne, kruche ciastka z zaledwie kilku składników: cukru, masła, mąki, proszku do pieczenia, jajka i mielonych migdałów.

Campurrianas pochodzą z regionu Valle de Campoo w Kantabrii na północy Hiszpanii – gdzieś pomiędzy Krajem Basków, Asturią i Kastylią-León. Stolicą tego regionu jest Santander, które wielu z nas kojarzy tylko z bankiem. Chociaż to nie Santander słynie ze słodkich campurrianas, a Reinosa – małe miasteczko oddalone o około dwie godziny jazdy samochodem. Sama nazwa ciasteczek pochodzi od Campoo, określenia mieszkańców tego regionu.

Te chrupiące ciasteczka można oczywiście kupić w supermarkecie, ale o ileż lepiej smakują takie domowe, świeżo upieczone. Są przecież bardzo łatwe! Z podanych składników upiekłam dwie blaszki. Na pierwszą przygotowałam tradycyjne kuleczki, ale później poniosła mnie fantazja: uformowałam wałeczek i pokroiłam go na kawałki. Tak jest dużo szybciej!

Pamiętaj, że te kultowe ciasteczka od najpopularniejszej w Hiszpanii marki Cuétarana najlepiej smakują po szybkim zamoczeniu w mleku– to absolutny hiszpański klasyk śniadaniowy.

Przepis na domowe Campurrianas

Składniki (na ok. 40-50 sztuk):

150 g miękkiego masła

150 g cukru

1 jajko

szczypta soli

450 g mąki pszennej

1 opakowanie proszku do pieczenia

75 g mielonych migdałów

Przygotowanie:

1. Masło utrzyj z cukrem na kremową masę, dodaj jajko i połącz.

2. Dodaj przesianą mąkę z proszkiem, sól oraz migdały. Zagnieć ciasto.

3. Schłodź w lodówce przez 30 minut.

4. Formuj kulki (lub tnij wałeczek), lekko spłaszcz.

5. Piecz w 200°C przez 15 minut na złoty kolor.

Liczba sztuk: ok. 40–50 ciasteczek

Czas przygotowania: 15 min + 30 min chłodzenia

Czas pieczenia: 15 min







Nie zgadniesz jak nowoczesne sa pomieszczenia za tymi sredniowiecznymi drzwiami. Prawdziwa oaza :) Albergue w Burgos.

Chrupię ciasteczka i powtarzam hiszpańskie słówka: ojos, joyas, ojeras, orejas...! I kto powiedział, że hiszpański jest łatwy? ¡Hasta luego! Edyta